Εμπεδωτική Διδασκαλία και Μάθηση

Η θεωρία της Εμπεδωτικής Διδασκαλίας και Μάθησης είναι ένα μοντέλο προσαρμογής της διδασκαλίας στις ατομικές διαφορές μάθησης. Η θεωρία διατυπώθηκε και υποστηρίχθηκε ερευνητικά από Benjamin Bloom (1913-1999), καθηγητή του Τμήματος Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Σικάγου. Κατά τον Bloom δεν υπάρχουν καλοί και αδύνατοι μαθητές αλλά μαθητές που μαθαίνουν γρήγορα και μαθητές που μαθαίνουν αργά. Στα περισσότερα εκπαιδευτικά συστήματα, ο χρόνος διδασκαλίας διατηρείται σταθερός με αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση στην επίδοση. Ο Bloom προτείνει να διατηρήσουμε την επίδοση σταθερή και να αφήσουμε το χρόνο να μεταβάλλεται. Αν ακολουθήσουμε αυτή τη διαδικασία τότε το 80% των μαθητών της τάξης θα κάνει ότι πρώτα μπορούσε να κάνει μόνο το 20% της τάξης.

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχόλια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: